୨୫/୦୯/୨୦୧୭ ତାରିଖରେ ସମାଜ ପୃଷ୍ଠାରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ '' ଆଂଚଳିକ ଭାଷା ଓ ଆମ ସମସ୍ୟା '' ଆଲେଖ୍ୟଟି ପଢି ମୋ ମନରେ କେତୋଟି ପ୍ରଶ୍ନ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି, ତାହାକୁ ଏଠାରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛି. ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ଵ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଆବଶ୍ୟକତା ସମ୍ପର୍କରେ ସାରକଂ ମତ ହେଲା-ଏହି ବିଶ୍ଵ ବିଦ୍ୟାଳୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଜ୍ଞାନର ଭାଷା ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରଦାନ କରିବା ଯାହା ଇଂରାଜୀ ଲବି ଓ ଦୁଇ ଥାକିଆ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯୋଗୁଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇ ନାହିଁ. ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ଵ ବିଧ୍ୟାଳୟ କଣ ଏଥିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବ? ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ନାତ୍ତକୋତ୍ତର ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ସରକାରୀ ଓ ସରକାରୀ ଅନୁଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ ତଥା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ଭୂମିକା କଣ? ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଗୁଡିକର ଆଭିମୁଖ୍ୟ କଣ ଏହାଠାରୁ ଭିର୍ନ୍ନ?ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଗୁଡିକରେ ଇଂରାଜୀ ଲବି ଓ ଦୁଇ ଥାକିଆ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର କୌଣସି ପ୍ରଭାବ ନଥିବା ସତ୍ୱେ ଏମାନଙ୍କ ଅବଦାନ କାହିଁକି ନଗଣ୍ୟ?ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିଶ୍ଵ ବିଦ୍ୟାଳୟ କେବଳ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଜ୍ଞାନ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନରେ ସିମୀତ ରହିବ ନା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସାହିତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିବ?ଇଂରାଜୀ ଲବି ଓ ଦୁଇ ଥାକିଆ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଏହା କିପରି ପ୍ରତିହତ କରି ଏକ ସ୍ୱୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରିବ?ଏସବୁ ଆହ୍ୱାନକୁ ମୁକାବିଲା କରି ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ଵ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅନେକ ଆଶା ଓ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସାକାର କରୁ,ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଚଳନ୍ତି ସମୟର ଏକ ଜ୍ଞାନର ଭାଷା ହେଉ --ଏହାହିଁ କାମନା?
