ନବ କଳେବର

ବର୍ଷାର ରିମଝିମ୍ ଗୀତ ଭିତରୁ
କାହାର ଏ ରୁଣୁଝୁଣୁ ଶବ୍ଦ
ଚୁଡି ଅବା ପାଉଂଜି
ବର୍ଷାରାଣୀର ଏ କଣ
ନବ କଳେବର !
ଚୁଡି ଓ ପାଂଉଜି ପିଂଧି
ନେଳୀ ନାଇଲନ ଶାଢୀ କାନିରେ
ଇଂଦ୍ରଧନୁ ଝୁଲାଇ
କେଉଂ ପାହାଡ ସଂଧି ଆଡକୁ
କିମିଆ କରି ଟାଣିନେଇଯାଅ ତୁମେ !

ମୋ ବାଳୁତ

ଯଦି ଜାଣିଥାଂତି ଫେରାଇଆଣିବା
ବୟସର ମଂତ୍ର୍
ମୁଂ ଫେରାଇ ଆଣଂତି
ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ବାଳୁତ ସମୟ,
ଖାସ୍ ତୁମ ଅଗଣାରେ
କଷି ଆମ୍ବଟିଏ ହୋଇ ଓହଳିବାପାଇଁ
ଆମ୍ବ ବୌଳ ବାସ୍ନାରେ
ଭରିଦେବାକୁ ତୁମ ଅଭ୍ୟନ୍ତର
ମୋ ବାତୁମ ମୁଁହରେ ଦେଖିବାକୁ
ବସନ୍ତର ଚାରୁ ଚିତ୍ରପଟ
ଫେରାଇ ଆଣିପାରଂତିକି ମୋ ବାଳୁତ?
କଷି ଆମ୍ବଟିଏ ହୋଇ ଓହଳି
ଅପେଖ୍ୟା କରନ୍ତି ତୁମ ହାତର ଓଦା ସ୍ପର୍ଶ
ସ୍ପର୍ଶରେ ହୋଇଯାନ୍ତା
ଇହକାଳ ପାକଳ ରସାଳ
ରସାଳ ଆମ୍ବଟିଏ ହୋଇ ଅପେଖ୍ୟା କରନ୍ତି ଚିରକାଳ
କେବେ ତୁମ ଓଠ ସ୍ପର୍ଶରେ
ମିଳେଇ ଯାଆନ୍ତା ସତ୍ୟ ଆମ୍ବର ଅସ୍ତିତ୍ବ,
ଫେରାଇ ଆଣି ପାରନ୍ତି କି ମୋ ବାଳୁତ?

 ମୋ ବାଳୁତ

ଯଦି ଜାଣିଥାଂତି ଫେରାଇଆଣିବା
ବୟସର ମଂତ୍ର୍
ମୁଂ ଫେରାଇ ଆଣଂତି
ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ବାଳୁତ ସମୟ,
ଖାସ୍ ତୁମ ଅଗଣାରେ
କଷି ଆମ୍ବଟିଏ ହୋଇ ଓହଳିବାପାଇଁ
ଆମ୍ବ ବୌଳ ବାସ୍ନାରେ
ଭରିଦେବାକୁ ତୁମ ଅଭ୍ୟନ୍ତର
ତୁମ ମୁଁହରେ ଦେଖିବାକୁ
ବସନ୍ତର ଚାରୁ ଚିତ୍ରପଟ
ଫେରାଇ ଆଣିପାରଂତିକି ମୋ ବାଳୁତ?

କଷି ଆମ୍ବଟିଏ ହୋଇ ଓହଳି
ଅପେଖ୍ୟା କରନ୍ତି ତୁମ ହାତର ଓଦା ସ୍ପର୍ଶ
ସ୍ପର୍ଶରେ ହୋଇଯାନ୍ତା
ଇହକାଳ ପାକଳ ରସାଳ
ରସାଳ ଆମ୍ବଟିଏ ହୋଇ ଅପେଖ୍ୟା କରନ୍ତି ଚିରକାଳ
କେବେ ତୁମ ଓଠ ସ୍ପର୍ଶରେ
ମିଳେଇ ଯାଆନ୍ତା ସତ୍ୟ ଆମ୍ବର ଅସ୍ତିତ୍ବ,
ଫେରାଇ ଆଣି ପାରନ୍ତି କି ମୋ ବାଳୁତ?