ନିଦାଘ କଣ ଓଗାଳି ପାରେ ଫଗୁଣର ଧିର ପାଦଶବ୍ଦ
ଯେପରି ଫଗୁଣ ନିରବରେ ଦେଖୁଥାଏ ହୃଦୟର ଝଡ

 ଅପ୍ରେଲର ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ ବୁଣେ ନୀଳ ଶିହରଣ
କୃଷ୍ନଚୂଡା ଝର୍କା ପାଖେ ଦେଇଯାଏ ଜହ୍ନ-ନିମଂତ୍ରଣ 

Modernity & Post-Modernity in Odia Literature

କବିତାରେ ଆଧୁନିକ-ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ ସ୍ତର ରହିଛି/ ଏଠାରେ କବିତା ନ କହି ସାହିତ୍ୟ କହିବି/ ପ୍ରଥମ କଥା ଆଧୁନିକତା କେବେ ପୁରୁଣା ହୁଏ ନାହିଁ/ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଆଧୁନିକତା ଚମକୁଥାଏ ଓ ଚମ୍ତକ୍ରୁତ କରୁଥାଏ/ ଆଧୁନିକତା ଏକ ଅର୍ନ୍ତଜଗତର ଅବବୋଧ/ ତାହା ଚେତନା ସଂଜାତ ଓ ପରଂପରା ନିସ୍ରୁତ--ଏହା ନବୁଝିଲେ ଆଧୁନିକତାକୁ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ/ ପ୍ରଥମତଃ-ଆଧୁନିକତା ପରଂପରା ବିରୋଧି ନୁହେଁ/ ପରଂପରା ଓ ସଂସ୍କ୍ରୁତିକୁ ଆଧୁନିକତା ନବ ବିନ୍ୟାସ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ---ପୁର୍ନମାର୍ଜିତ କରି ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ/ ଆମ ସାହିତ୍ୟ ଆଲୋଚକଗଣ ଯଂତ୍ର ଓ ବୌଷୟିକ ଜ୍ଜାନକୁ ଆଧୁନିକତାର ଭିତ୍ତି ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବାରୁ ଏପରି ଏକ ଧାରଣା ସ୍ରୁଷ୍ଟି ହୋଇଛି/ ଯଂତ୍ର ଓ ବୌଷୟିକ ଜ୍ଜାନ ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହେଉଥିବାରୁ ଏପରି ଭାବିନେବା ସ୍ବଭାବିକ / ଯେଉଁ ଚେତନାରୁ  ଏହି ଜ୍ଜାନ କୌଶଳର ସ୍ରୁଷ୍ଟି ତାହାହିଁ ଆଧୁନିକତା/

  ଏବେ ଏହାକୁ ଆମ ସମୟର ଅନ୍ୟତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧୁନିକ କବି ଇଲିୟଟଂକ  ଆଧୁନିକତାର ଅବବୋଧ କୁ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଆଲୋଚନା କରିବା / ଔଏଷ୍ଟ୍ ଲ୍ୟଣ୍ତରେ ସେ ଏକ ଧ୍ବସ ଓ ବିଭୀଷିକାର କଥା କହୁଥିଲେହେଁ ଶେଷରେ ସାମାଜିକ ସଂହତି ଓ ପୁର୍ନବିନ୍ୟାସର କଥା କହିଛଂତି/ ସାମାଜିକ ଅଗ୍ରସରତା ଆଧୁନିକତାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ/ ଏ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିକୋଣରୁ ହରପ୍ରସାଦଂକ ଆଧୁନିକତାର ବ୍ୟାଖନ ପ୍ରଣିଧାନଯୋଗ୍ୟ/

ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟରେ  ଏବେବି ସାରଳା,ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଗଂଗାଧରଂକ ଆଧୁନିକ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିଭଂଗୀକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇ ନାହିଂ/ ସାରଳା ଭାରତୀୟ ବ୍ରୁହତ ପରଂପରା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣବାଦକୁ ପ୍ରତିହତ କରି ଓଡିଆ ଅସ୍ମିତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଗୋଟିଏ ଜାତିର ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ---ଏହା ଗୋଟିଏ ଜାତିର ଇତିହାସରେ ଥରେ ଘଟେ---ଏବଂ ଏହି ବିରଳ କ୍ରୁତିତ୍ବ ସାରଳାଂକ/ କେତେ ସାହସୀ ଆଧୁନିକ ହେଲେ ଏକ ବିରାଟ ସ୍ରୋତକୁ ପ୍ରତିହତ କରି ଏକ ନୂତନ ସ୍ରୋତ ନିର୍ମାଣ କରିହେବ ତାହା କଳ୍ପନାତିତ/ ସେହିପରି ଜଗନ୍ନାଥଂକ ଭାଗବତ----ଭୂମା ଓ ଭୂମି ମଧ୍ଧରେ ଥିବା ସଂପର୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏକ ମାନକ ଭାଷା ନିର୍ମାଣ ଦ୍ବାରା ସାବଲୀଳ ପରିପ୍ରକାଶ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଆଧୁନିକତା/ ଭୂମି,ଭୂମା ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ଧରେ ରହିଥିବା ସର୍ବକାଳିନ ସଂପର୍କର କାବ୍ୟିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏପରି ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ବୋଧହୁଏ ହୋଇନାହିଁ/ ଶରୀର ତତ୍ତ୍ବର ଆଧୁନିକ କାବ୍ଯିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଭାଗବତ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ/ ସେହିପରି ଗଂଗାଧରଂକ ପ୍ରକ୍ରୁତି ଅବଧାରଣରେ ଯେଉଁ ଆଧୁନିକତାର ସ୍ପର୍ଶ ମିଳିଥାଏ ତାହା ଅନନ୍ୟ---ଏହି ଆଧୁନିକ ଚେତନା କାଳଜୟୀ ଓ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟର ଅମୂଲ୍ୟ ସଂପଦ/    ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ତିନିଜଣ ଆଧୁନିକ କଥାକାରଂକ  ଚେତନା ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବି---ସେମାନେ ହେଲେ--ଗୋପୀନାଥ/ଶାନ୍ତନୁ/ମନୋଜ/-----ଗୋପୀନାଥ ତାଂକ ଆଧୁନିକତାରେ ସାମାଜିକ ବ୍ରୁତ୍ତ ମଧ୍ଧରୁ ମାନବୀୟ ସତ୍ତାକୁ ଉନ୍ନୀତ କରାଇଛନ୍ତି-ଅନନ୍ତ ଓ ଅମ୍ରୁତକୁ ବ୍ୟକ୍ତି ସତ୍ତାରେ ଯୋଗ କରି--ଶାନ୍ତନୁ ପରଂପରାର ନବୀକରଣ ମାଧ୍ଧମରେ ସ୍ତୁଳ ବାସ୍ତବତାରୁ ଏକ ଉଚ୍ଚତର ସୋପାନ ଆଡକୁ ସମାଜ ଓ ବ୍ୟକ୍ତି କୁ ଅନୁପ୍ରେରିତ କରାଇଛନ୍ତି--ମନୋଜ ଦାସ ମଧ୍ଧ ଉଭୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସମାଜର ଭୂମାମୁଖୀ ଉତ୍ତରଣର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି--ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଂକ ଠାରୁ ମନୋଜ ଦାସଂକ ପର୍ଯନ୍ତ ଆଧୁନିକତାର ସ୍ବର ଗୋଟିଏ--ଯାହାକୁ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟର ଆଧୁନିକ ପରଂପରା କୁହାଯାଇପାରେ---ଆଧୁନିକତା ସଂପର୍କରେ ଏହାହିଁ ମୋର ଅବବୋଧ/
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକତା ଆଡକୁ/ ଏହା ଏକ ଜଟିଳ ତତ୍ତ୍ବ/ ସାହିତ୍ୟ ଅପେଖ୍ୟା ଏହାକୁ ସଂସ୍କୁତି ଅଧ୍ଧୟନ ଖେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ/ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ବକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି/ ଏହାକୁ ସାଧାରତଃ ଆଧୁନିକତାର ପରିପନ୍ଛି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ/ ଗୋଟିଏ ସୁସଂଜତ ବ୍ୟବସ୍ଛାକୁ ଏମାନେ ଅସ୍ବିକାର କରନ୍ତି/ ଅଯୌକ୍ତିତା,ଅସଂହତି ଓ କେଦ୍ନ୍ର୍ ବିଚ୍ବୁତି--ଏହି ତତ୍ତ୍ବର ମୌଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି/ ବିଭାଜିତ ସତ୍ତାକୁ ଏହା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଏ/ ଯୁକ୍ତିରହିତ ଉପସ୍ଛାପନା ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ/ ବାମାବାଦୀ ଚିଂତନ,ଉତ୍ତର-ଉପନିବେଶବାଦ,ନବ୍ୟ-ଇତିହାସବାଦ,ଓରିଏନ୍ଟାଲିଜିମ୍,ପାଠକ-କୌଦ୍ରିକ ସମାଲୋଚନା ଆଦି ତତ୍ତ୍ବ ଗୁଡିକ ଏହି ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକତାରୁ ଜନ୍ମ/ ଓଡିଆ ସହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସଫଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ/ କଥା ସାହିତ୍ୟରେ କହ୍ନେଇଲାଲ୍, ହ୍ଟ୍ରୁଷୀକେଶ ପଣ୍ତା, ମନୋଜ ପଣ୍ତା, ଜୌତି ନଦ୍ନ,ଭୀମ ପ୍ରୁଷ୍ଟି,ଅନୀଲ କୁମାର ପାଢୀ,ମମତାମୟୀ ଚୌଧୁରି,ଆଦିତେଶ୍ବର ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଂକ କ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ କୁହାଯିବ/ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକତା ଆଡକୁ/ ଏହା ଏକ ଜଟିଳ ତତ୍ତ୍ବ/ ସାହିତ୍ୟ ଅପେଖ୍ୟା ଏହାକୁ ସଂସ୍କୁତି ଅଧ୍ଧୟନ ଖେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ/ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ବକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି/ ଏହାକୁ ସାଧାରତଃ ଆଧୁନିକତାର ପରିପନ୍ଛି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ/ ଗୋଟିଏ ସୁସଂଜତ ବ୍ୟବସ୍ଛାକୁ ଏମାନେ ଅସ୍ବିକାର କରନ୍ତି/ ଅଯୌକ୍ତିତା,ଅସଂହତି ଓ କେଦ୍ନ୍ର୍ ବିଚ୍ବୁତି--ଏହି ତତ୍ତ୍ବର ମୌଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି/ ବିଭାଜିତ ସତ୍ତାକୁ ଏହା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଏ/ ଯୁକ୍ତିରହିତ ଉପସ୍ଛାପନା ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ/ ବାମାବାଦୀ ଚିଂତନ,ଉତ୍ତର-ଉପନିବେଶବାଦ,ନବ୍ୟ-ଇତିହାସବାଦ,ଓରିଏନ୍ଟାଲିଜିମ୍,ପାଠକ-କୌଦ୍ରିକ ସମାଲୋଚନା ଆଦି ତତ୍ତ୍ବ ଗୁଡିକ ଏହି ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକତାରୁ ଜନ୍ମ/ ଓଡିଆ ସହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସଫଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ/ କଥା ସାହିତ୍ୟରେ କହ୍ନେଇଲାଲ୍, ହ୍ଟ୍ରୁଷୀକେଶ ପଣ୍ତା, ମନୋଜ ପଣ୍ତା, ଜୌତି ନଦ୍ନ,ଭୀମ ପ୍ରୁଷ୍ଟି,ଅନୀଲ କୁମାର ପାଢୀ,ମମତାମୟୀ ଚୌଧୁରି,ଆଦିତେଶ୍ବର ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଂକ କ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ କୁହାଯିବ/

ଭାରତଂକ ସଦ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ କବିତା ଗ୍ରଂଥ ମାଝି ଗୀତ ପଢି  ଚକିତ ହେଲି. ତାଂକ କବିତା ପଢିଥିଲି,ତେବେ ଏକତ୍ର୍ ଏହି କବିତା ଗୁଡିକ ନିଆରା ଲାଗିଲେ.ସତ କହିଲେ କ୍ରିଟିକାଲ ରିଏଲିଜିମର ଏ ଅଭିନବ ପ୍ରୟୋଗ ଓଡିଆ କବିତାରେ ଦୁର୍ଲଭ.ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶ୍ବ ଓ ବିଶ୍ବଗ୍ରାମର ବ୍ବକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବ୍ୟବଧାନକୁ କେବଳ ସେ ଏକ ପ୍ରହେଳିକାରେ ପରିଣତ କରିନହାଁନ୍ତି ଶବ୍ଦ ମାନଂକୁ ଛୁରି ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରି ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଖ୍ୟତାକ୍ତ କରନ୍ତି.ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଚ୍ୟାଲେଂଜ କରିବା ମଧ୍ୟରେ ଭାରତ ଓଡିଆ କବିତାକୁ ବିଶ୍ବଗ୍ରାମରେ ଛିଡା କରାଇ ଦେଶହୀନ ଜାତିହୀନ ଧର୍ମହୀନ ନିରୁତା ମଣିଷର ସର୍ବକାଳିନ ବେଦନାକୁ ଅବିକଳ ଭାବରେ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି.ଅବିକଳତାହିଂ ତାଂକ କବିତାର ପରିଛେଦ ଓ ତାହାହିଂ କ୍ରିଟିକାଲ ରିଏଲିଜିମ.

 After Reading ANUTTARITTA-a story writen by Mamatamayee Choudhury

ଏହା ଏକ ଲୋମ ଟାଂକୁରା ଗଲ୍ପ. ବହୁଦିନ ପରେ ଏମିତି ଏକ ଗଲ୍ପ ପଢିଲି ଯେଉଁଠି ପୁରୁଷ ହୋଇଥିବାରୁ ନିଜକୁ ଲଜ୍ଜିତ ମନେକଲି.କବିତା,ସ୍ବପ୍ନ ଓ ପ୍ରେମରୁ ଆରଂଭ ହୋଇଥିବା ଗଲ୍ପଟି ଏକ ବେଦନାରେ ଶେଷ ହୋଇଛି.ନାରୀଲେଖିକାଟିଏ କେତେ ଯୁଝିଲେ ଏମିତି ଭାବରେ ଲେଖକୀୟ ସତ୍ତାରୁ ଉନ୍ନିତ ହୋଇ ଗଲ୍ପର କାହାଣୀ ମଧ୍ଧରେ ନିଜକୁ ଆଜାଡି ଦେଇପାରେ ତାହା କଲ୍ପନାତୀତ.କେତେ ବେଦନା ଥିଲେ ନାରୀଟିଏ ପୁରୁଷକୁ,ଧର୍ମକୁ,ସମାଜକୁ ଏମିତି ଖ୍ୟମା କରିଦେଇ ନିଜକୁ ଭୂମା ସ୍ପର୍ଶରେ ମହିୟାନ କରେ--ତାହା ଏକ ବେଦନାସିକ୍ତ ନାରୀହିଁ ଜାଣେ.ଗଲ୍ପାୟନ.ଚରିତ୍ରାୟନ,ଭାଷା ଚୟନ,ପ୍ରକୃତି.ପରିବେଶ୍ ସବୁ କିଛି କସ୍ବଛ ସାବଲୀଳ ଓ ମାରମ୍ତକ ଭାବରେ ସଂକ୍ରମଣଶୀଳ.ମମତା ଅଭିନଂଦନର ବହୁ ଉର୍ଦ୍ଦରେ.