ରେଭେନ୍ସାରୁ ସୁଂଦର ଅନୁଭୁତି ନେଇ ଫେରିଲି/ ପ୍ରତିଭାଦୀପ୍ତ୍ ଛାତ୍ର୍ ଛାତ୍ରୀମାନେ ଆଗ୍ରହର ସହ ଆଲୋଚନାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ/ ଉତ୍ତର ଉପନିବେଶବାଦ,ନାରୀ ବିମର୍ଶ,କୁହୁକ ବାସ୍ତବତା ସହ ସମାଜବାଦୀ ବାସ୍ତବତା ଓଡିଆ ଗଲ୍ପର ଦିଗବଳୟକୁ କିପରି ସୁଦୂର ପ୍ରସାରୀ କରିଛି-ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି/ ଓଡିଆ ଗଲ୍ପକୁ ରେଭେନ୍ସାର ଅବଦାନ ସଂପର୍କରେ କେବଳ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଛାତ୍ର୍ ଛାତ୍ରୀମାନେ ଏହି ପରଂପରାକୁ ଅଧିକ ସମ୍ରୁଧ କରିବାକୁ ଆହ୍ବାନ କରିଥିଲି/ ଏହି ବାର୍ଷିକ ପାଠଚକ୍ରରେ ବରେଣ୍ୟ କଥାକର ଅଚ୍ୟୁତାନଂଦ ପତି ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ଓ ଡକ୍ଟର ଅର୍ଚନା ନାୟକ ସମ୍ମନିତ ଅତିଥି ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ/ ମାନ୍ୟବର କୁଳପତି ପ୍ରଫ୍ରସର ପ୍ରକାଶ ଚଂଦ୍ର ଷଡଂଗୀ ମହୋଦୟ ସଭାମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇ ଥିଲେ/ ଓଡିଆ ବିଭାଗର ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀ ଅଧ୍ୟାପକ ଅଧ୍ୟାପିକାକୁଂ  ମୁଁ ମୋର ଗଭୀର କୃତଗ୍ୟତା ଅର୍ପଣ କରୁଛି/

ରେଭେନ୍ସାରୁ ସୁଂଦର ଅନୁଭୁତି ନେଇ ଫେରିଲି/ ପ୍ରତିଭାଦୀପ୍ତ୍ ଛାତ୍ର୍ ଛାତ୍ରୀମାନେ ଆଗ୍ରହର ସହ ଆଲୋଚନାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ/ ଉତ୍ତର ଉପନିବେଶବାଦ,ନାରୀ ବିମର୍ଶ,କୁହୁକ ବାସ୍ତବତା ସହ ସମାଜବାଦୀ ବାସ୍ତବତା ଓଡିଆ ଗଲ୍ପର ଦିଗବଳୟକୁ କିପରି ସୁଦୂର ପ୍ରସାରୀ କରିଛି-ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି/ ଓଡିଆ ଗଲ୍ପକୁ ରେଭେନ୍ସାର ଅବଦାନ ସଂପର୍କରେ କେବଳ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଛାତ୍ର୍ ଛାତ୍ରୀମାନେ ଏହି ପରଂପରାକୁ ଅଧିକ ସମ୍ରୁଧ କରିବାକୁ ଆହ୍ବାନ କରିଥିଲି/ ଏହି ବାର୍ଷିକ ପାଠଚକ୍ରରେ ବରେଣ୍ୟ କଥାକର ଅଚ୍ୟୁତାନଂଦ ପତି ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ଓ ଡକ୍ଟର ଅର୍ଚନା ନାୟକ ସମ୍ମନିତ ଅତିଥି ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ/ ମାନ୍ୟବର କୁଳପତି ପ୍ରଫ୍ରସର ପ୍ରକାଶ ଚଂଦ୍ର ଷଡଂଗୀ ମହୋଦୟ ସଭାମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇ ଥିଲେ/ ଓଡିଆ ବିଭାଗର ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀ ଅଧ୍ୟାପକ ଅଧ୍ୟାପିକାକୁଂ  ମୁଁ ମୋର ଗଭୀର କୃତଗ୍ୟତା ଅର୍ପଣ କରୁଛି/

କବିତାରେ ଆଧୁନିକ-ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ ସ୍ତର ରହିଛି/ ଏଠାରେ କବିତା ନ କହି ସାହିତ୍ୟ କହିବି/ ପ୍ରଥମ କଥା ଆଧୁନିକତା କେବେ ପୁରୁଣା ହୁଏ ନାହିଁ/ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଆଧୁନିକତା ଚମକୁଥାଏ ଓ ଚମ୍ତକ୍ରୁତ କରୁଥାଏ/ ଆଧୁନିକତା ଏକ ଅର୍ନ୍ତଜଗତର ଅବବୋଧ/ ତାହା ଚେତନା ସଂଜାତ ଓ ପରଂପରା ନିସ୍ରୁତ--ଏହା ନବୁଝିଲେ ଆଧୁନିକତାକୁ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ/ ପ୍ରଥମତଃ-ଆଧୁନିକତା ପରଂପରା ବିରୋଧି ନୁହେଁ/ ପରଂପରା ଓ ସଂସ୍କ୍ରୁତିକୁ ଆଧୁନିକତା ନବ ବିନ୍ୟାସ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ---ପୁର୍ନମାର୍ଜିତ କରି ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ/ ଆମ ସାହିତ୍ୟ ଆଲୋଚକଗଣ ଯଂତ୍ର ଓ ବୌଷୟିକ ଜ୍ଜାନକୁ ଆଧୁନିକତାର ଭିତ୍ତି ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବାରୁ ଏପରି ଏକ ଧାରଣା ସ୍ରୁଷ୍ଟି ହୋଇଛି/ ଯଂତ୍ର ଓ ବୌଷୟିକ ଜ୍ଜାନ ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହେଉଥିବାରୁ ଏପରି ଭାବିନେବା ସ୍ବଭାବିକ / ଯେଉଁ ଚେତନାରୁ  ଏହି ଜ୍ଜାନ କୌଶଳର ସ୍ରୁଷ୍ଟି ତାହାହିଁ ଆଧୁନିକତା/  ଏବେ ଏହାକୁ ଆମ ସମୟର ଅନ୍ୟତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧୁନିକ କବି ଇଲିୟଟଂକ  ଆଧୁନିକତାର ଅବବୋଧ କୁ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଆଲୋଚନା କରିବା / ଔଏଷ୍ଟ୍ ଲ୍ୟଣ୍ତରେ ସେ ଏକ ଧ୍ବସ ଓ ବିଭୀଷିକାର କଥା କହୁଥିଲେହେଁ ଶେଷରେ ସାମାଜିକ ସଂହତି ଓ ପୁର୍ନବିନ୍ୟାସର କଥା କହିଛଂତି/ ସାମାଜିକ ଅଗ୍ରସରତା ଆଧୁନିକତାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ/ ଏ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିକୋଣରୁ ହରପ୍ରସାଦଂକ ଆଧୁନିକତାର ବ୍ୟାଖନ ପ୍ରଣିଧାନଯୋଗ୍ୟ/
ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟରେ  ଏବେବି ସାରଳା,ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଗଂଗାଧରଂକ ଆଧୁନିକ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିଭଂଗୀକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇ ନାହିଂ/ ସାରଳା ଭାରତୀୟ ବ୍ରୁହତ ପରଂପରା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣବାଦକୁ ପ୍ରତିହତ କରି ଓଡିଆ ଅସ୍ମିତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଗୋଟିଏ ଜାତିର ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ---ଏହା ଗୋଟିଏ ଜାତିର ଇତିହାସରେ ଥରେ ଘଟେ---ଏବଂ ଏହି ବିରଳ କ୍ରୁତିତ୍ବ ସାରଳାଂକ/ କେତେ ସାହସୀ ଆଧୁନିକ ହେଲେ ଏକ ବିରାଟ ସ୍ରୋତକୁ ପ୍ରତିହତ କରି ଏକ ନୂତନ ସ୍ରୋତ ନିର୍ମାଣ କରିହେବ ତାହା କଳ୍ପନାତିତ/ ସେହିପରି ଜଗନ୍ନାଥଂକ ଭାଗବତ----ଭୂମା ଓ ଭୂମି ମଧ୍ଧରେ ଥିବା ସଂପର୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏକ ମାନକ ଭାଷା ନିର୍ମାଣ ଦ୍ବାରା ସାବଲୀଳ ପରିପ୍ରକାଶ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଆଧୁନିକତା/ ଭୂମି,ଭୂମା ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ଧରେ ରହିଥିବା ସର୍ବକାଳିନ ସଂପର୍କର କାବ୍ୟିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏପରି ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ବୋଧହୁଏ ହୋଇନାହିଁ/ ଶରୀର ତତ୍ତ୍ବର ଆଧୁନିକ କାବ୍ଯିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଭାଗବତ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ/ ସେହିପରି ଗଂଗାଧରଂକ ପ୍ରକ୍ରୁତି ଅବଧାରଣରେ ଯେଉଁ ଆଧୁନିକତାର ସ୍ପର୍ଶ ମିଳିଥାଏ ତାହା ଅନନ୍ୟ---ଏହି ଆଧୁନିକ ଚେତନା କାଳଜୟୀ ଓ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟର ଅମୂଲ୍ୟ ସଂପଦ/
    ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ତିନିଜଣ ଆଧୁନିକ କଥାକାରଂକ  ଚେତନା ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବି---ସେମାନେ ହେଲେ--ଗୋପୀନାଥ/ଶାନ୍ତନୁ/ମନୋଜ/-----ଗୋପୀନାଥ ତାଂକ ଆଧୁନିକତାରେ ସାମାଜିକ ବ୍ରୁତ୍ତ ମଧ୍ଧରୁ ମାନବୀୟ ସତ୍ତାକୁ ଉନ୍ନୀତ କରାଇଛନ୍ତି-ଅନନ୍ତ ଓ ଅମ୍ରୁତକୁ ବ୍ୟକ୍ତି ସତ୍ତାରେ ଯୋଗ କରି--ଶାନ୍ତନୁ ପରଂପରାର ନବୀକରଣ ମାଧ୍ଧମରେ ସ୍ତୁଳ ବାସ୍ତବତାରୁ ଏକ ଉଚ୍ଚତର ସୋପାନ ଆଡକୁ ସମାଜ ଓ ବ୍ୟକ୍ତି କୁ ଅନୁପ୍ରେରିତ କରାଇଛନ୍ତି--ମନୋଜ ଦାସ ମଧ୍ଧ ଉଭୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସମାଜର ଭୂମାମୁଖୀ ଉତ୍ତରଣର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି--ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଂକ ଠାରୁ ମନୋଜ ଦାସଂକ ପର୍ଯନ୍ତ ଆଧୁନିକତାର ସ୍ବର ଗୋଟିଏ--ଯାହାକୁ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟର ଆଧୁନିକ ପରଂପରା କୁହାଯାଇପାରେ---ଆଧୁନିକତା ସଂପର୍କରେ ଏହାହିଁ ମୋର ଅବବୋଧ/
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକତା ଆଡକୁ/ ଏହା ଏକ ଜଟିଳ ତତ୍ତ୍ବ/ ସାହିତ୍ୟ ଅପେଖ୍ୟା ଏହାକୁ ସଂସ୍କୁତି ଅଧ୍ଧୟନ ଖେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ/ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ବକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି/ ଏହାକୁ ସାଧାରତଃ ଆଧୁନିକତାର ପରିପନ୍ଛି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ/ ଗୋଟିଏ ସୁସଂଜତ ବ୍ୟବସ୍ଛାକୁ ଏମାନେ ଅସ୍ବିକାର କରନ୍ତି/ ଅଯୌକ୍ତିତା,ଅସଂହତି ଓ କେଦ୍ନ୍ର୍ ବିଚ୍ବୁତି--ଏହି ତତ୍ତ୍ବର ମୌଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି/ ବିଭାଜିତ ସତ୍ତାକୁ ଏହା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଏ/ ଯୁକ୍ତିରହିତ ଉପସ୍ଛାପନା ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ/ ବାମାବାଦୀ ଚିଂତନ,ଉତ୍ତର-ଉପନିବେଶବାଦ,ନବ୍ୟ-ଇତିହାସବାଦ,ଓରିଏନ୍ଟାଲିଜିମ୍,ପାଠକ-କୌଦ୍ରିକ ସମାଲୋଚନା ଆଦି ତତ୍ତ୍ବ ଗୁଡିକ ଏହି ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକତାରୁ ଜନ୍ମ/ ଓଡିଆ ସହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସଫଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ/ କଥା ସାହିତ୍ୟରେ କହ୍ନେଇଲାଲ୍, ହ୍ଟ୍ରୁଷୀକେଶ ପଣ୍ତା, ମନୋଜ ପଣ୍ତା, ଜୌତି ନଦ୍ନ,ଭୀମ ପ୍ରୁଷ୍ଟି,ଅନୀଲ କୁମାର ପାଢୀ,ମମତାମୟୀ ଚୌଧୁରି,ଆଦିତେଶ୍ବର ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଂକ କ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ କୁହାଯିବ/ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକତା ଆଡକୁ/ ଏହା ଏକ ଜଟିଳ ତତ୍ତ୍ବ/ ସାହିତ୍ୟ ଅପେଖ୍ୟା ଏହାକୁ ସଂସ୍କୁତି ଅଧ୍ଧୟନ ଖେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ/ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ବକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି/ ଏହାକୁ ସାଧାରତଃ ଆଧୁନିକତାର ପରିପନ୍ଛି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ/ ଗୋଟିଏ ସୁସଂଜତ ବ୍ୟବସ୍ଛାକୁ ଏମାନେ ଅସ୍ବିକାର କରନ୍ତି/ ଅଯୌକ୍ତିତା,ଅସଂହତି ଓ କେଦ୍ନ୍ର୍ ବିଚ୍ବୁତି--ଏହି ତତ୍ତ୍ବର ମୌଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି/ ବିଭାଜିତ ସତ୍ତାକୁ ଏହା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଏ/ ଯୁକ୍ତିରହିତ ଉପସ୍ଛାପନା ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ/ ବାମାବାଦୀ ଚିଂତନ,ଉତ୍ତର-ଉପନିବେଶବାଦ,ନବ୍ୟ-ଇତିହାସବାଦ,ଓରିଏନ୍ଟାଲିଜିମ୍,ପାଠକ-କୌଦ୍ରିକ ସମାଲୋଚନା ଆଦି ତତ୍ତ୍ବ ଗୁଡିକ ଏହି ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକତାରୁ ଜନ୍ମ/ ଓଡିଆ ସହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସଫଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ/ କଥା ସାହିତ୍ୟରେ କହ୍ନେଇଲାଲ୍, ହ୍ଟ୍ରୁଷୀକେଶ ପଣ୍ତା, ମନୋଜ ପଣ୍ତା, ଜୌତି ନଦ୍ନ,ଭୀମ ପ୍ରୁଷ୍ଟି,ଅନୀଲ କୁମାର ପାଢୀ,ମମତାମୟୀ ଚୌଧୁରି,ଆଦିତେଶ୍ବର ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଂକ କ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ କୁହାଯିବ/

 ଏ ପ୍ରଶ୍ନ ପଶ୍ଚାଦରେ ଥିବା ଅସଲ ପ୍ରଶ୍ନଟି ହେଉଛି ସ୍ରଷ୍ଟାର ଅହମିକା /  ଆମେ ଏହାକୁ ଏକ ବ୍ରୁହତ୍ତର ଦ୍ରୁଷ୍ଟି କୋଣରୁ ଦେଖିବା / ଭାରତୀୟ କାବ୍ୟ ପରଂପରାରେ ସ୍ରଷ୍ଟାଂକୁ  ଈଶ୍ବର କୁହାଯାଏ / ଜଣେ ସ୍ରଷ୍ଟା ଭିତରେ ଈଶ୍ବରଂକ ମହନିୟତା ଓ ଉଦାର ପଣ ରହିବା ଉଚିତ/ ତା ସହିତ ରହିଥାଏ ଗର୍ଭବେଦନା/ ବେଦନାରୁ ସ୍ରୁଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା କ୍ରୁତିଟି କେତେ ପବିତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ତାହା ସେହି କ୍ରୁତିଟିହିଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥାଏ/ସତ୍ୟ,ସୌନ୍ଦଯ୍ବ ଓ ପବିତ୍ରତା କ୍ରୁତିଟିକୁ ପରିଚୟ କରାଇଲେ ସ୍ରଷ୍ଟା ସ୍ବତଃ ଯଶ ଅର୍ଜନ କରିଥାନ୍ତି/ ଯେଉଁ ସ୍ରଷ୍ଟା ଏହାକୁ ଅବଧାରଣ କରିନପାରି କେବଳ ଯଶ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହୁଅନ୍ତି ତାଂକ କଥା ନ କହିବା ଭଲ/ ବେଦରୁ ବିନୋଦ ନାୟକଂକ ଗ୍ରାମପଥ ପର୍ଯନ୍ତ ଅଥବା ଅର୍ପଣା ମହାନ୍ତି------ଏହି ପରଂପରା ୠଧ୍ଧିମଂତ/ ଈଶ୍ବରୀୟ ଅନୁଭବ ଥିଲେ ସ୍ରୁଷ୍ଟି ନିକଟରେ ସ୍ରଷ୍ଟା ନିମିତ୍ତ୍ ମାତ୍ର - ନଚେତ ଅହମିକାହିଂ ଅବଶିଷ୍ଟ/

ଏ ସଂପର୍କରେ ମୋର ଅବବୋଧ ଭିନ୍ନ/ ଭାରତୀୟ ସାହିତ୍ୟକୁ ଆମେ ଏବେବି  କଲୋନିଆଲ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିଭଂଗୀରେ ଦେଖୁଛେ/ ବାସ୍ତବରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ କବିତା ଭାରତୀୟ ହୁଏ ନାହିଁ, ଆର୍ନ୍ତଜାତୀୟ ହୋଇଯାଏ/ ତେବେ ଗୋଟିଏ ଜାତିର ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷର ଅନୁଭବ ଯାହା ସଂସ୍କ୍ର୍ତତି ମଧ୍ଯରେ ଛପି ରହିଛି ତାହା ନିଜ ଭାଷାରେ ଜେତେ ସହଜ ଓ ବୋଧଗମ୍ୟ ହୋଇ ପ୍ରକାଶ ପାଏ---ତାହା ଅନୁବାଦରେ ସଂଭବ ନୁହେଁ/ ମୁଁ ଅନୁବାଦ ବିରୋଧି ନୁହେଁ/ ଏବେ ଆପଣଂକ ଏକ କବିତାକୁ ଉଦାହରଣ ନେବା/ ଆପଣଂକ ଏକ ଓଡିଆ କବିତା ଯେତେବେଳେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ମୁଁ ସେ କବିତା ମଧ୍ଧରେ ଆଉ ଏକ ନୂତନ କବିତା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲି/ ଆପଣ ଓ ଅନୁବାଦକଂକ ମିଳିତ ଭାବନା ନେଇ ସେ କବିତାଟି ଏକ ନୂତନ ଶିଖରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିଲା/ ଏଣୁ ଅନୁବାଦ ହ୍ବାରା ଯଦି ଓଡିଆତ୍ବ ନଷ୍ଟ ହେଲା ---ତେବେ ବରଂ ଆମେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ କବିତା ଲେଖିବା ଉଚିତ--ଯାହା ଜୟଂତ ମହାପାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ଓଡିଆ କବି କରୁଛନ୍ତି/ ଭାଷାକୁ ଅଦ୍ୟାପି ଆମେ ସଂସ୍ର୍କୁତି ଓ ଅସ୍ମିତାର ଅନନ୍ୟ ସଂପଦ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିନାହୁଂ/ ଯେଉଁଦିନ ଆମେ ସଚେତନ ହେବା ସେ ଦିନ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟ ନୂତନ ଶିଖରକୁ ଉପନୀତ ହେବ/ ଏ ସଂର୍ପକରେ ମୁଂ ଦୁଇଟି ଅନବଦ୍ୟ ଉପନ୍ୟାସର ଉଦାହରଣ ଦେବି/ ପ୍ରତିଭା ରାୟଂକ ଯାଂଗ୍ୟସେନୀ ଓ ଗୋପୀନାଥ ମଂହାନ୍ତିକ ପରଜା ବା ଫକୀରମୋହନଂକ ଛ ମାଣ ଆଠଗୁଂଠ/ ଏମାନେ ଭାରତୀୟ ସୀମା ଡେଇଁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଜଗତରେ ଚର୍ଚିତ ହେଉଛନ୍ତି/ ଏବେ ଇଂରାଜୀରେ ଏକ ଗ୍ରଂଥ ପଢୁଥିଲି ଯେଉଁଥିରେ ଫକିରମୋହନଂକୁ ମାର୍କେଜଂକ ସହ ତୁଳନାମ୍ତକ ଆଲୋଚନା କରାଜାଇଛି/ ଭାଷା ସାର୍ବଜନିନତାର ପ୍ରତିବଂଧକ ନୁହେଁ/ ତେବେ ଅନୁବାଦ ସାହିତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ବ ସମାଜ ଆଗରେ ଅଧିକ ପ୍ରସାରିତ କରିବ ଏଥିରେ ଦ୍ବିମତ ନାହିଁ/ ଏ ସଂପର୍କରେ ଅଧିକ ସଚେତନତା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲାଣି/ ଯେଉଁମାନଂକ ପାରର୍ଦଶିତା ଅଛି ସେମାନଂକୁ ଅଧିକ ସକ୍ରିୟ ହେବାର ସମୟ ଆସିଯାଇଛି