Modernity & Post-Modernity in Odia Literature

କବିତାରେ ଆଧୁନିକ-ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ ସ୍ତର ରହିଛି/ ଏଠାରେ କବିତା ନ କହି ସାହିତ୍ୟ କହିବି/ ପ୍ରଥମ କଥା ଆଧୁନିକତା କେବେ ପୁରୁଣା ହୁଏ ନାହିଁ/ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଆଧୁନିକତା ଚମକୁଥାଏ ଓ ଚମ୍ତକ୍ରୁତ କରୁଥାଏ/ ଆଧୁନିକତା ଏକ ଅର୍ନ୍ତଜଗତର ଅବବୋଧ/ ତାହା ଚେତନା ସଂଜାତ ଓ ପରଂପରା ନିସ୍ରୁତ--ଏହା ନବୁଝିଲେ ଆଧୁନିକତାକୁ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ/ ପ୍ରଥମତଃ-ଆଧୁନିକତା ପରଂପରା ବିରୋଧି ନୁହେଁ/ ପରଂପରା ଓ ସଂସ୍କ୍ରୁତିକୁ ଆଧୁନିକତା ନବ ବିନ୍ୟାସ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ---ପୁର୍ନମାର୍ଜିତ କରି ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ/ ଆମ ସାହିତ୍ୟ ଆଲୋଚକଗଣ ଯଂତ୍ର ଓ ବୌଷୟିକ ଜ୍ଜାନକୁ ଆଧୁନିକତାର ଭିତ୍ତି ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବାରୁ ଏପରି ଏକ ଧାରଣା ସ୍ରୁଷ୍ଟି ହୋଇଛି/ ଯଂତ୍ର ଓ ବୌଷୟିକ ଜ୍ଜାନ ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହେଉଥିବାରୁ ଏପରି ଭାବିନେବା ସ୍ବଭାବିକ / ଯେଉଁ ଚେତନାରୁ  ଏହି ଜ୍ଜାନ କୌଶଳର ସ୍ରୁଷ୍ଟି ତାହାହିଁ ଆଧୁନିକତା/

  ଏବେ ଏହାକୁ ଆମ ସମୟର ଅନ୍ୟତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧୁନିକ କବି ଇଲିୟଟଂକ  ଆଧୁନିକତାର ଅବବୋଧ କୁ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଆଲୋଚନା କରିବା / ଔଏଷ୍ଟ୍ ଲ୍ୟଣ୍ତରେ ସେ ଏକ ଧ୍ବସ ଓ ବିଭୀଷିକାର କଥା କହୁଥିଲେହେଁ ଶେଷରେ ସାମାଜିକ ସଂହତି ଓ ପୁର୍ନବିନ୍ୟାସର କଥା କହିଛଂତି/ ସାମାଜିକ ଅଗ୍ରସରତା ଆଧୁନିକତାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ/ ଏ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିକୋଣରୁ ହରପ୍ରସାଦଂକ ଆଧୁନିକତାର ବ୍ୟାଖନ ପ୍ରଣିଧାନଯୋଗ୍ୟ/

ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟରେ  ଏବେବି ସାରଳା,ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଗଂଗାଧରଂକ ଆଧୁନିକ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିଭଂଗୀକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇ ନାହିଂ/ ସାରଳା ଭାରତୀୟ ବ୍ରୁହତ ପରଂପରା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣବାଦକୁ ପ୍ରତିହତ କରି ଓଡିଆ ଅସ୍ମିତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଗୋଟିଏ ଜାତିର ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ---ଏହା ଗୋଟିଏ ଜାତିର ଇତିହାସରେ ଥରେ ଘଟେ---ଏବଂ ଏହି ବିରଳ କ୍ରୁତିତ୍ବ ସାରଳାଂକ/ କେତେ ସାହସୀ ଆଧୁନିକ ହେଲେ ଏକ ବିରାଟ ସ୍ରୋତକୁ ପ୍ରତିହତ କରି ଏକ ନୂତନ ସ୍ରୋତ ନିର୍ମାଣ କରିହେବ ତାହା କଳ୍ପନାତିତ/ ସେହିପରି ଜଗନ୍ନାଥଂକ ଭାଗବତ----ଭୂମା ଓ ଭୂମି ମଧ୍ଧରେ ଥିବା ସଂପର୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏକ ମାନକ ଭାଷା ନିର୍ମାଣ ଦ୍ବାରା ସାବଲୀଳ ପରିପ୍ରକାଶ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଆଧୁନିକତା/ ଭୂମି,ଭୂମା ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ଧରେ ରହିଥିବା ସର୍ବକାଳିନ ସଂପର୍କର କାବ୍ୟିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏପରି ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ବୋଧହୁଏ ହୋଇନାହିଁ/ ଶରୀର ତତ୍ତ୍ବର ଆଧୁନିକ କାବ୍ଯିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଭାଗବତ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ/ ସେହିପରି ଗଂଗାଧରଂକ ପ୍ରକ୍ରୁତି ଅବଧାରଣରେ ଯେଉଁ ଆଧୁନିକତାର ସ୍ପର୍ଶ ମିଳିଥାଏ ତାହା ଅନନ୍ୟ---ଏହି ଆଧୁନିକ ଚେତନା କାଳଜୟୀ ଓ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟର ଅମୂଲ୍ୟ ସଂପଦ/    ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ତିନିଜଣ ଆଧୁନିକ କଥାକାରଂକ  ଚେତନା ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବି---ସେମାନେ ହେଲେ--ଗୋପୀନାଥ/ଶାନ୍ତନୁ/ମନୋଜ/-----ଗୋପୀନାଥ ତାଂକ ଆଧୁନିକତାରେ ସାମାଜିକ ବ୍ରୁତ୍ତ ମଧ୍ଧରୁ ମାନବୀୟ ସତ୍ତାକୁ ଉନ୍ନୀତ କରାଇଛନ୍ତି-ଅନନ୍ତ ଓ ଅମ୍ରୁତକୁ ବ୍ୟକ୍ତି ସତ୍ତାରେ ଯୋଗ କରି--ଶାନ୍ତନୁ ପରଂପରାର ନବୀକରଣ ମାଧ୍ଧମରେ ସ୍ତୁଳ ବାସ୍ତବତାରୁ ଏକ ଉଚ୍ଚତର ସୋପାନ ଆଡକୁ ସମାଜ ଓ ବ୍ୟକ୍ତି କୁ ଅନୁପ୍ରେରିତ କରାଇଛନ୍ତି--ମନୋଜ ଦାସ ମଧ୍ଧ ଉଭୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସମାଜର ଭୂମାମୁଖୀ ଉତ୍ତରଣର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି--ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଂକ ଠାରୁ ମନୋଜ ଦାସଂକ ପର୍ଯନ୍ତ ଆଧୁନିକତାର ସ୍ବର ଗୋଟିଏ--ଯାହାକୁ ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟର ଆଧୁନିକ ପରଂପରା କୁହାଯାଇପାରେ---ଆଧୁନିକତା ସଂପର୍କରେ ଏହାହିଁ ମୋର ଅବବୋଧ/
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକତା ଆଡକୁ/ ଏହା ଏକ ଜଟିଳ ତତ୍ତ୍ବ/ ସାହିତ୍ୟ ଅପେଖ୍ୟା ଏହାକୁ ସଂସ୍କୁତି ଅଧ୍ଧୟନ ଖେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ/ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ବକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି/ ଏହାକୁ ସାଧାରତଃ ଆଧୁନିକତାର ପରିପନ୍ଛି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ/ ଗୋଟିଏ ସୁସଂଜତ ବ୍ୟବସ୍ଛାକୁ ଏମାନେ ଅସ୍ବିକାର କରନ୍ତି/ ଅଯୌକ୍ତିତା,ଅସଂହତି ଓ କେଦ୍ନ୍ର୍ ବିଚ୍ବୁତି--ଏହି ତତ୍ତ୍ବର ମୌଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି/ ବିଭାଜିତ ସତ୍ତାକୁ ଏହା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଏ/ ଯୁକ୍ତିରହିତ ଉପସ୍ଛାପନା ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ/ ବାମାବାଦୀ ଚିଂତନ,ଉତ୍ତର-ଉପନିବେଶବାଦ,ନବ୍ୟ-ଇତିହାସବାଦ,ଓରିଏନ୍ଟାଲିଜିମ୍,ପାଠକ-କୌଦ୍ରିକ ସମାଲୋଚନା ଆଦି ତତ୍ତ୍ବ ଗୁଡିକ ଏହି ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକତାରୁ ଜନ୍ମ/ ଓଡିଆ ସହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସଫଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ/ କଥା ସାହିତ୍ୟରେ କହ୍ନେଇଲାଲ୍, ହ୍ଟ୍ରୁଷୀକେଶ ପଣ୍ତା, ମନୋଜ ପଣ୍ତା, ଜୌତି ନଦ୍ନ,ଭୀମ ପ୍ରୁଷ୍ଟି,ଅନୀଲ କୁମାର ପାଢୀ,ମମତାମୟୀ ଚୌଧୁରି,ଆଦିତେଶ୍ବର ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଂକ କ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ କୁହାଯିବ/ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକତା ଆଡକୁ/ ଏହା ଏକ ଜଟିଳ ତତ୍ତ୍ବ/ ସାହିତ୍ୟ ଅପେଖ୍ୟା ଏହାକୁ ସଂସ୍କୁତି ଅଧ୍ଧୟନ ଖେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ/ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ବକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି/ ଏହାକୁ ସାଧାରତଃ ଆଧୁନିକତାର ପରିପନ୍ଛି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ/ ଗୋଟିଏ ସୁସଂଜତ ବ୍ୟବସ୍ଛାକୁ ଏମାନେ ଅସ୍ବିକାର କରନ୍ତି/ ଅଯୌକ୍ତିତା,ଅସଂହତି ଓ କେଦ୍ନ୍ର୍ ବିଚ୍ବୁତି--ଏହି ତତ୍ତ୍ବର ମୌଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି/ ବିଭାଜିତ ସତ୍ତାକୁ ଏହା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଏ/ ଯୁକ୍ତିରହିତ ଉପସ୍ଛାପନା ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ/ ବାମାବାଦୀ ଚିଂତନ,ଉତ୍ତର-ଉପନିବେଶବାଦ,ନବ୍ୟ-ଇତିହାସବାଦ,ଓରିଏନ୍ଟାଲିଜିମ୍,ପାଠକ-କୌଦ୍ରିକ ସମାଲୋଚନା ଆଦି ତତ୍ତ୍ବ ଗୁଡିକ ଏହି ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକତାରୁ ଜନ୍ମ/ ଓଡିଆ ସହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସଫଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ/ କଥା ସାହିତ୍ୟରେ କହ୍ନେଇଲାଲ୍, ହ୍ଟ୍ରୁଷୀକେଶ ପଣ୍ତା, ମନୋଜ ପଣ୍ତା, ଜୌତି ନଦ୍ନ,ଭୀମ ପ୍ରୁଷ୍ଟି,ଅନୀଲ କୁମାର ପାଢୀ,ମମତାମୟୀ ଚୌଧୁରି,ଆଦିତେଶ୍ବର ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଂକ କ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତର ଆଧୁନିକ କୁହାଯିବ/